Como los demás de Vicent Garenq. Os protagonistas, Emmanuel e Philippe, forman a parella perfecta, quérense e ámanse infinitamente,… ou case… A parella lévase ben ata que Emmanuel sinte o desexo de ser pai, a pesar de que a súa parella, Philippe, non quere e que ademáis non teñen dereito a adopción como parella. Un bó día, Emmanuel decide telo, custe o que custe, aínda que iso supoña que pode chegar a perder a relación que mantén con Philippe.

Comeza a buscar solucións na adopción pero a súa opción sexual vaille traer moitísimos problemas. Ao remate decide buscar a unha nai de aluger pero vai atopar con algo máis que iso, unha muller (Fina, que está ilegal no país ) que está disposta a darlle un fillo e  que se namora del. A situación vai escapándoselle das mans…

Do mundo anglosaxón procede unha iniciativa pioneira: a recuperación da memoria histórica das persoas que forman parte da comunidade lgtb.

Queer History Project é un proxecto da organización Out on Screen, de Vancouver (Canadá), que está centrada na utilización dos medios audiovisuais para difundir o coñecemento da comunidade lgtb. Son, entre outras actividade, os organizadores do festival de cinema Vancouver Queer Film Festival.

O Queer History Project é un lugar  onde poder crear, coñecer e compartir as historias persoais. Pretende crear unha colección online permanente que conserve e difunda a memoria.

Eytan Fox é un director de cinema israelita residente na Franza. O seu cinema reflexa o conflito bélico de fondo entre historias que falan de personaxes do mundo real: homes e mulleres que aman e sofren.

Os seus filmes están sendo premiados en numerosos festivais internacionais de cinema. A súa última produción Ha-Buah (A Borbulla) narra a relación entre un grupo de tres xovens que comparten vivenda en Tel Aviv, un deles gay e unha delas heterosexual. O terceiro, militar israelita, coñecerá nun posto de control fronteirizo entre Palestina e Israel a un rapaz palestiniano polo que se sentirá atraído.

Faise moi evidente o conflito noutro dos seus filme Yossi & Jagger que relata a relación entre dous militares israelitas no conflito co Líbano.

O primeiro filme como director de John Cameron Mitchell déixanos sorprendidos pola súa frescura e a súa capacidade de falar de sentimentos por medio de un filme musical. Hedwig and the angry inch (2001): un rapaz do Berlín oriental cambia de sexo por amor e para fuxir da Alemaña oriental aos EUA. Mais a operación non sae de todo ben e fica con unha “pulgada cabreada” que a leva, coa súa banda de rock, a narrar a súa historia na procura da súa identidade.

Un filme cheo de sentimentos que o director, e actor principal do filme, consegue transmitirnos através da música. Cinema irreverente que fai reflexionar sobre a identidade sexual: quen somos? É moi bon o tema musical e video que explica a orixe do amor, retomando o mito da caverna de Platón e outros máis antigos de orixe oriental sobre o sexo.

Se gostades máis de sexo explícito e de vidas ligadas entre si, o seu segundo filme, Shortbus (2006), no que se fala da tolerancia por medio do sexo tamén pode ser do voso interese. Mais nada a ver con este de Hedwig que está chamado a ser un clásico do cimena (e non só do cinema de temática gltb).

De orixe paquistanesa, Hanif Kureishi, naceu e vive en Inglaterra. Estudou filosofía no King´s College de Londres, onde comezou a escribir para o teatro. Gañou o premio George Devine Award con Outskrit. No ano 1984 escribiu o guión para a película My Beautiful Laundrette (Mi hermosa lavandería), nominada aos Oscar, e no ano 1987, o guión para Sammy and Rosie Get Laid (Sammy y Rosie se lo montan).

Debutou como novelista no ano 1990 con The Buddha os suburbia (El buda de los suburbios), coa que foi galardoado co premio Withbread na categoría de primeira novela.

“Mi nombre es Karim Amir y soy inglés de los pies a la cabeza, casi”. Así comeza El buda de los suburbios. O buda en cuestión, Haroon, é o pai de Karim, e é un respetable paquistanés de clase media, casado cunha inglesa. Un día decide brindar ás amas de casa e aos seus maridos dos suburbios de Londres, unha ración de transcendencia e éxtase místico ao que todos crían ter dereito nos anos setenta. O adolescente Karim tolerará os desvaríos dos mais vellos. Pero o que comezou con misticismo de barrio e nas horas libres, sairá pronto do seu camiño. O inefable Haroon namórarase da súa primeira discípula, Eva, e os dous romperán coas “convencionais” vidas familiares.

Desta maneira Karim verá as portas abertas para se lanzar á “vida verdadeira”, no ambiente máxico do feminismo, a promiscuidade sexual, teatro, drogas e rock and roll que era o Londres muntirracial e fascinante dos anos setenta, durante o fin da era hippy e o comezo do punk.